REPORTAGES


REVIEWS

 

EuroCosplay Yearbook 2007

EuroCosplay Yearbook 2007
Een jaarboek dient om de herinnering aan een jaar levend te houden.
Meer dan 850 foto’s zorgen ervoor dat de cosplayers 2007 niet gauw zullen vergeten.
Conventies, beurzen, fotosessies,... mensen in prachtige kostuums,
een jaar dat je niet wil vergeten.
Meer…
English / Français

FREEPORT
Buccaneers of Freeport

Freeport

Tabletop Role-Playing Game Supplement
• Auteurs: Ari Marmell, Anthony Pryor, Rodney Thompson, Robert Vaughn, Robert J. Schwalb
• D20-systeem
• Uitgeverij: Green Ronin
• Softcover
• 2008
• 144 Blz.
• ISBN: 978-1-932442-97-9

Freeport

Ongeveer twee millennia geleden maakte de haven die tegenwoordig Freeport wordt genoemd deel uit van een groter eiland, dat het hart vormde van een door serpentachtige mensen geregeerd keizerrijk. Tijdens de latere dagen van dat rijk begon een sekte die een donkere god aanbad aan macht te winnen zonder dat de arrogante leiders van dat volk ingreep. Voor de priesters van de slangengod actie ondernamen, wist de Brotherhood of the Yellow Sign de Unspeakable One op te roepen via een verschrikkelijk ritueel, waarop het hele gebied werd verzwolgen door de zee. Degenen die overleefden werden krankzinnig en zochten hun toevlucht onder de grond, waar hun gedegenereerde nakomelingen nog steeds leven. Enkele priesters wisten de ramp te overleven zonder gek te worden en trokken zich terug in de schaduwen terwijl de mensheid en de elfen hun eigen rijken oprichtten...

Het grootste nog intacte deel van het oude rijk is een keten van eilanden die gekend staat als de Serpent's Teeth. Het belangrijkste eiland, A'Val, kent een gemakkelijk verdedigbare haven. Terwijl de mensheid de zeeën begon te ontdekken, werd A'Val al snel gevonden door piraten, die het aanvankelijk begonnen te gebruiken als rustplaats. Het duurde niet lang voor er een dorp en uiteindelijk een stadje dat diensten aan de voorbijgaande schepen en zeevaarders die nergens anders welkom waren aanbood werd opgericht. De zeilers begonnen de plek 'Freeport' te noemen.

Dankzij zijn afgelegen locatie en natuurlijke rijkdom werd Freeport een magneet voor piraten. Dat er een leefbare maatschappij kon ontstaan, had alles te maken met de ‘pirate’s code’: doe wat je wilt op de open zee, maar werk jouw kameraden in de haven niet tegen. Dat betekende dat stelen, kidnappen of moorden niet werd toegelaten, al werd er erg geregeld gevochten. Zelfs legitieme duels werden gewoonlijk buiten de stadsmuren afgehandeld.

Ongeveer tweehonderd jaar geleden kwam het gouden piratentijdperk ten einde. Het werd bijna onmogelijk om met een enkel schip het hoofd te bieden aan marineschepen en de inwoners van Freeport beseften dat ze hun levensstijl zouden moeten veranderen. De kapiteins van de stad realiseerden zich dat een marinevloot enkel kon verslagen worden door een andere marinevloot en dus besloten ze om hun eigen strijdkracht samen te stellen. Het enige probleem was het kiezen van een leider.

Uiteindelijk werden er twee kapiteins aangeduid, de bittere rivalen Drac en Francisco. Ze stuurden hun samengestelde vloot op een drie maanden durende raid waarbij meer geld, voedsel, alcohol en waardevolle dingen werden verzameld dan Freeport ooit had gezien. Zowel Drac als Francisco probeerde met de eer te gaan lopen en kroonde zichzelf tot Sea Lord of Freeport.

De volgende tien jaren werden gekenmerkt door een officieuze oorlog tussen de Sea Lords en hun vijanden, die tot driemaal toe Freeport probeerden in te nemen, maar telkens hun tanden stuk beten op de stevige verdediging. Na een decennium zorgde de ontstane strijdmoeheid eindelijk voor een rustigere periode.

Dat betekende echter ook dat de piraten geen gemeenschappelijke vijand meer hadden. Al snel keerden de Sea Lords zich tegen elkaar en begonnen hun respectievelijke volgelingen elkaar te doden in de straten. Het was meteen de eerste keer dat er zoiets gebeurde in Freeport en de strijd eindigde pas toen bleek dat er een nieuwe vijandige vloot op weg was naar de stad. Drac en Francisco besloten opnieuw hun krachten te bundelen, maar die eerste begreep dat ze de oorlog nooit konden winnen en begon via een magiër als tussenpersoon geheime onderhandelingen te voeren met de vijand. Hij beloofde om Francisco te verraden in ruil voor een wapenstilstand en de erkenning van Freeport als een vrije stad.

Onmiddellijk nadat Franscisco's vloot de aanval had ingezet, beval Drac de terugtrekking van zijn schepen. Terwijl zijn rivaal werd afgeslacht, keerde hij naar Freeport terug om daar het ontstaan van de nieuwe stadstaat en het begin van zijn regime aan te kondigen.

Na zijn verraad wist kapitein Drac snel zijn macht te consolideren. Hij riep zichzelf uit tot enige Sea Lord van Freeport en elimineerde zijn overgebleven vijanden voor ze hem iets konden aandoen. Sommige kapiteins trokken weg uit afschuw voor wat er met Francesco was gebeurd, maar de meesten begrepen in welke richting de wind waaide en bleven ter plekke.

Onder bewind van Drac werd de piratenhaven tijdens de volgende dertig jaar echter een sterk handelscentrum. Drac bleek een wijze heerser te zijn, die commerciële betrekkingen aanknoopte met vroegere vijanden, afvallige piraten liet opjagen en zelfs een Captains' Council oprichtte om de dagelijkse zaken in de stad te regelen. Hij weerstond aan de drang om een heerschappij via bloedverwantschap uit te roepen en duidde de oude kapitein Criley aan als zijn opvolger. Meer zelfs: Drac stelde een wet op die stipuleert dat de Captains' Council goedkeuring moet geven aan wie door de huidige Sea Lord genomineerd wordt vooraleer deze diens opvolger kan worden!

De daaropvolgende tweehonderd jaren waren heel vruchtbaar. Freeport werd steeds belangrijker als maritiem centrum… tot ongeveer vijftig jaar geleden, toen Marten Drac – een afstammeling van de eerste Sea Lord – dankzij afpersing en moord aan de macht wist te komen. Marten regeerde maar veertien jaar, maar onder zijn bewind ging het snel bergaf met Freeport. Hij voerde verschillende zware plichten in, verhoogde de belastingen en stelde een nieuwe wet op die het verplicht maakte om enkel afstammelingen de eerste kapitein Drac tot Sea Lord te kronen.

Na Martens dood kon diens jongere broer, Anton, heel wat van de schade herstellen. Hij schafte de oneerlijke plichten af, bedacht manieren om handel aan te sporen en gaf zelfs wat militaire hulp aan verschillende belangrijke naties. Zijn ene fout was echter dat hij de successiewet van zijn broer niet veranderde en dat zou zijn ondergang worden.

Elf jaar geleden brak er een grote oorlog uit. Aanvankelijk bleef Anton neutraal, maar hij wist dat hij uiteindelijk de bestaande verdragen zou moeten honoreren en kondigde uiteindelijk aan dat de vloot tijdens de lente zou uitvaren om de geallieerde naties te gaan steunen. De Captains' Council gaf hiervoor goedkeuring, maar met slechts een stem op overschot. Doorheen de winter werd de vloot in gereedheid gebracht, maar dit gaf Antons tegenstanders ook tijd om een ambitieus plan te verzinnen – eentje dat volgens hardnekkige geruchten vrucht zou geschoten hebben binnen de entourage van de Sea Lord zelf.

Toen Anton tijdens het einde van de winter zijn vloot aan het inspecteren was op de dokken, schoot een pijl met gele veren door zijn borst. Normaliter zou de wonde niet dodelijk zijn geweest, maar de pijl was betoverd met dodelijke magie en Anton bezweek vrijwel onmiddellijk.

De moordenaar werd gedood voor hij kon praten en zijn lijk verdween voor de priesters konden proberen met zijn geest te communiceren. Vanuit het niets trad Milton Drac, een verre neef van Anton, op de voorgrond. Hij was geen lid van de Council, maar genoot daar van heel wat steun, terwijl degenen die twijfels hadden te bang waren om hun stem te vereffenen. Binnen een tijdsspanne van enkele weken werd Milton Drac de nieuwe Sea Lord van Freeport.

Miltons eerste handeling was om alle militaire steun voor andere naties af te gelasten. De bondgenoten waren hier niet bepaald blij mee en beweerden zelfs dat Milton een pion was van buitenlandse agenten of van een of andere sekte, maar de Sea Lord lachte die beschuldigingen gewoon weg. Vervolgens gebruikte hij de oorlogsbuit om een monument te bouwen: het Lighthouse of Drac. Het moest een van de wonderbaarlijkste monumenten ter wereld worden, hoger dan eender welk gebouw. Milton wilde Freeport laten uitgroeien tot de belangrijkste maritieme macht die er bestond, maar zijn Lighthouse, vaak 'Milton's Folly' genoemd, dreef de stad bijna tot bankroet. Het is nu ongeveer vijf jaar later en een nieuwe Sea Lord moet nu haar uiterste best doen om de overgebleven fondsen zo effectief mogelijk aan te wenden.

Met een piraat als stichter is het niet verwonderlijk dat Freeport nog steeds gekend is omwille van haar piraten. De stad mag tegenwoordig dan wel een legitieme haven zijn, de straten zijn er nog steeds vergeven van zeerovers en hun trawanten.

Het supplement

Neen, de bovenstaande geschiedenis van Freeport wordt niet herhaald in Buccaneers of Freeport, maar is wel online en in eerdere boeken te vinden. Zonder teveel tijd te besteden aan allerlei poeha, presenteert deze uitbreiding acht verschillende piraten of andere vrijbuiters. Het leuke daarbij is dat er helemaal geen spelstatistieken in vermeld staan. Dat kan voor sommige rollenspelers op het eerste gezicht op een nadeel lijken, maar dat is het helemaal niet. Wie de cijfertjes echt nodig heeft, zou in principe de site van Green Ronin moeten kunnen bezoeken om daar volledige statistieken voor alle personages te kunnen terugvinden. Dat zou onder andere in het d20 System en het True d20-systeem moeten gebeuren, maar eerlijk gezegd vonden we niet alles terug en waren we na een poosje het zoeken beu. Nochtans werd al in juni beloofd om alle spelinformatie te laten verschijnen. Mogelijk is Green Ronin wat te laat met het inwilligen van die belofte.

Ondanks dat kleine euvel vonden we dat dit boek veel universeler is dankzij het ontbreken van onnodige statistieken. Zelf houden we immers niet van het d20 System en dus voelt het goed aan om 144 bruikbare pagina’s te hebben dan evenveel bladzijden waarvan de helft in beslag wordt genomen door cijfers en tabellen die we toch niet gaan gebruiken, of in plaats van een dikker boek waar meer geld voor moet betaald worden. Door een supplement uit te geven dat geen regels bevat, kunnen de ‘Non-Player Characters’ gemakkelijk in andere piratenspellen worden gedropt, terwijl Freeport een fantastische ‘campaign setting’ blijft voor wie de haven in een eigen wereld wil plaatsen. Zelf kozen we voor The Turakian Age van Fantasy Hero, een spel waarvan de regels duizenden keren beter zijn dan die van het Dungeons & Dragons en de andere spellen van de traditionele d20 System-reeks. Een beslissing waar noch wij, noch onze spelers een moment spijt van hebben gehad. Enkel de spaarzame verwijzingen naar enkele nabijgelegen steden of rijken moesten we hier en daar aanpassen, terwijl we ook de namen van een paar goden veranderden, maar meer werk hadden we eigenlijk niet en wanneer de statistieken voor True d20 verschijnen zullen we die gewoon snel naar de Fantasy Hero-regels converteren. Suggesties daarover zijn trouwens ook gemakkelijk te vinden voor wie vertrouwd is met Google.

Over naar de piraten, dus. De beschrijvingen van de acht snoodaards volgen allemaal een identieke indeling: een korte introductie van een paar paragrafen die heel bruikbaar is als je snel een NPC nodig hebt, History (waaronder Legends and Exploits, Goals and Motives, de niet altijd letterlijk op te vatten Buried Treasure, Allies, Enemies en Curse), The Crew (waaronder Organization, Recruitment, Membership, Symbols and Signs en een erg uitgebreide voorstelling van enkele bemanningsleden), het schip (waaronder History, Features and Defenses, Key Locations), en een hoofdstuk over het gebruik van de piraat dat is opgedeeld in vier etappen van een lang avontuur (Beginner Adventure, Experienced Adventure, Advanced Adventure en Endgame Adventure). Elke piraat krijgt meer dan een dozijn pagina’s toebedeeld, waardoor je het gevoel krijgt dat je hem of haar en zijn of haar bemanning behoorlijk goed leert kennen. Dit zijn driedimensionale personages met een entourage die soms even interessant is als zij dat zelf zijn. Bovendien worden de vier aan elkaar verbonden avonturen in voldoende detail besproken, waardoor spelleiders die erg goed zijn in improvisatie al heel wat houvast hebben, terwijl zelfs spelmeesters die meer informatie nodig hebben gemakkelijk van start kunnen gaan met het uitwerken van de nodige notities.

De acht piraten

Three-Sheets Kimbal is een enorm boeiend personage dat we al meteen in de achtergrondgeschiedenis van een van onze Player Characters dropten zonder ook maar een minuut te hebben gespeeld. Kimbal is de zoon van een slavinnenmeisje uit het sultanaat Kizmir, die uit haar gevangenschap werd gered door een kapitein van de marine van Blackburn. De naam ‘Three-Sheets’ verwijst vooral naar het feit dat de piraat een erg enigmatische figuur is. Kimbal is het meest onvoorspelbare personage uit dit achttal en kan zowel als vijand en als bondgenoot worden gebruikt. Zijn gebrek aan kunde wordt verstopt achter een bijna bovennatuurlijke dosis geluk, waardoor Kimbal zich uit de meest hachelijke situaties weet te redden. Dat zorgt er meteen ook voor dat de man haast legendarisch is geworden. Alleen zijn bemanning lijkt niet altijd evenveel geluk te hebben en de schrijvers hebben een enorm interessant subplot toegevoegd door een vloek te verzinnen die al wie begint te geven om Kimbal doemt tot een verschrikkelijk lot. Kimbal weet zelf niet of er enige waarheid schuilt in deze vloek, maar probeert de mensen waar hij om houdt voor de zekerheid op een afstand te houden. Tussen zijn bemanning vinden we eerste matroos ‘Leftenant’ Drake, de stokoude en geweldig boeiende oude Kobold Syncapit en de nog oudere Gnome Nash, die ondanks het verlies van zijn benen met veel plezier zijn leven blijft slijten in het kraaiennest van het schip, de Crimson Wind.

Kapitein Scarbelly is een figuur die we al kennen sinds het eerste avontuur dat plaatsvond in Freeport, Death in Freeport. De historiek van deze bijzonder agressieve Orc is interessant, aangezien hij voor dood werd achtergelaten door zijn eigen stam, maar aangedreven door wraaklust zijn weg terugvond en de Orcs die hem hadden willen doden stuk voor stuk koudbloedig afmaakte. Ook het idee van een eenogige Orc (Old Yellow-Eye) met een enkel vervaarlijk uitziend, druipend, geel oog, en een mysterieuze zieneres (de Orc Fasyndren) is interessant. De menselijke verrader Vilmar Rosecci komt echter iets minder goed uit de verf en de Orcs – waaronder eerste matroos Aggro – lijken allemaal net iets teveel op elkaar om echt te kunnen boeien. Stuk voor stuk zijn het erg agressieve baasjes die zich zonder nadenken op de vijand storten en er niet om geven of ze gedood worden of niet. Dat had gerust iets gevarieerder gemogen, al geeft dit wel verklaring voor het feit dat zowat de voltallige bemanning van de Bloody Vengeance dankzij de vaak suïcidale tactieken van de lichtjes paranoïde Scarbelly kan afgeslacht en vervolgens gewoon vervangen worden.

Ook rollenspellen ontsnappen niet altijd aan politieke correctheid en dus moest er ook een sterke vrouw gepresenteerd worden. Die krijgen we in de vorm van Alfhild, een duidelijk op de walkure gemodelleerd personage dat een nakend verplicht huwelijk met ene prins Ragnar Drakkensfyr wist te ontvluchten door lid te worden van een niet bepaald populaire sekte, de Shieldmaidens. Alfhild heeft een stoere bemanning rond haar verzameld die haar overal zou volgen en kreeg van de meesterlijke ingenieur Hrolf Kinarsson een fantastisch schip nadat ze hem redden uit de handen van een strijdmacht trollen. Hrolf en Alfhild zijn interessante figuren, maar hetzelfde kan niet gezegd worden van de bemanning. Er zijn te weinig individuen met een eigen gezicht aan boord, want blijkbaar is iedereen enorm moedig en zou niemand er ooit aan denken om zijn leider te verraden. Zelfs gedaantewisselaar Hrothwulf Eigurmorgi valt enkel op omdat hij zich in een beer kan veranderen. Heel wat leuker is Ragnar zelf, die een poosje geobsedeerd was door Alfhild en na vele vruchteloze veroveringspogingen langzaam haar respect aan het winnen is als gladiator, terwijl zijn broer Glyfmar geconsumeerd wordt door de drang om de vrouwelijke krijger te ontvoeren en haar toch in het huwelijk te laten treden met Ragnar.

Vreemde eend in de bijt is de snelle Flynn the Quick, een kaper annex piratenjager met een niet bij iedereen even populaire drang om de zeeën te verlossen van alle zeerovers. Flynn staat min of meer aan de goede kant, maar is arrogant, ook al heeft hij zijn leven gebeterd nadat hij een vriend letterlijk dood heeft laten vallen. Aan boord van zijn fantastische slagschip, de Retribution, vinden we een erg bont gezelschap terug: de knappe piratenhaatster Fraya Kent, Gerric Steelsong (de Elf die Flynn heeft leren vechten met een zwaard), de ex-dief Delen Windwright (een frivole Halfling die in staat is om adembenemende acrobatische trucs uit te voeren en vooral gelukkig is wanneer hij naar hartenlust in de touwen kan hangen) en ex-piraat ‘Nimble’ Jim Thistle. Samen met de bemanning van Three-Sheets Kimbal zijn dit de meest kleurrijke personages uit het boek, waardoor ook Flynn zelf veel boeiender wordt dan hij op zichzelf is.

Het pure kwaad kan teruggevonden worden in Get o’ Yarash, een Ogre die door een fout van een dronken navigator (‘zoon van een hoer en een Hobgoblin,’ staat er letterlijk te lezen in de tekst) per ongeluk in een soort hel terechtkwam. Eenmaal verlost van de bloedzeeën en verschrikkelijke wezens, bleek de voltallige bemanning een verandering te hebben ondergaan. Hier is het duidelijk dat de auteurs geen rekening moesten houden met dezelfde fanatiek religieuze heksenjagers die tegen Dungeons & Dragons demonstreren, want de tekst over Get (Yarah is de godin die hij aanbidt) wordt overal opgefleurd met smakelijke beschrijvingen en vermeldingen van perversiteiten. Prompt besloten we om ook Get en de bemanningsleden van zijn schip (waaronder de Hobgoblin Guyerl the Flayed, een volstrekt krankzinnige priester, de bloeddorstige Ogre en sadist Gillslitter en de koele menselijke dokter Whitecoat, wiens behandelingen herinneringen oproepen aan experimenten van de nazi’s) te gebruiken in de achtergrond van een van de personages in onze ‘campaign’. Get houdt er immers van om enkele van zijn slachtoffers te laten oplappen door Whitecoat en hen vervolgens te gebruiken als slaven en te martelen. Leuk en erg appetijtelijk (vooral voor kwaadaardige spelleiders).

De tweede obligate dame is de piraat Aesha Algosiel, een Elf die bekend staat als de ‘Stormdaughter’. Er doen heel wat tegenstrijdige geruchten de ronde over deze bloedmooie, wraakzuchtige vrouw, maar zeker is dat ze in het verleden werd verleid door donkere goden en krachten heeft aangeroepen die weinig goeds van plan zijn met de wereld. De bemanningsleden zijn onder andere de weerheks Melindra Makadin, met wie Aesha een lesbische relatie zou hebben (bedankt, Amerikaanse auteurs!), de Half-Orc Skalla Fishkiller, die een hand heeft verloren tijdens een hand verloren heeft tijdens een gevecht, waardoor Aesha en Melindra overtuigd geraakten van zijn kwaliteiten, de mysterieuze Valus, de snelle oosterling en wapenmeester Retai Temujal, en immigrante Niobe Draskell, die in een vorig leven nog prostituee en barmeid was.

Xian-Lei is een oosterse monnik wiens klooster in de vernieling werd geholpen door een bende piraten. Het duurde echter niet lang voor Xian-Lei het schip waar hij gevangen zat wist over te nemen en om te dopen tot de Hai-Lung. Deze man, die gekenmerkt wordt door een grote tatoeage en een kaal hoofd, wordt gedreven door wraakzucht en kent met de laffe Jiantao, een concubine wiens echte naam verzwegen wordt, de dunne maar bijzonder begaafde magiër Yao Tzu Yie en de ambitieuze piraat Randos een vrij interessante bemanning. Vooral de geschiedenis rond Xian-Lei ademt iets uniek oosters uit, waardoor dit personage zeker een optie is om exotische verhallijnen mee in te vullen.

Tenslotte is er Scedola Hest, wiens ondode bemanning lijkt geïnspireerd te zijn door de ‘crew’ van de Black Pearl uit Pirates of the Carribean. Niet erg origineel, dus, maar misschien zijn sommige spelers wel op zoek naar dergelijke personages. Persoonlijk hadden we echter graag een frissere invalshoek gezien.

Beoordeling

Ondanks enkele missers (iets te weinig variatie bij Scarbelly en Alfhild, een te weinig originele Scedola Hest) is Buccaneers of Freeport een uitstekend supplement dat het ontbreken van regels in zijn voordeel aanwendt. De tekst blijft altijd lekker vloeien, de beschrijvingen zijn zelden saai en elk personage brengt een ware rijkdom aan potentiële (sub)plots met zich mee. Door telkens een identieke indeling te gebruiken hebben de makers er ook voor gezorgd dat spelleiders erg snel de nodige informatie kunnen terugvinden. Niet elke NPC wordt geïllustreerd, maar de kapiteins zelf zijn altijd op het appel en de zwart-wit tekeningen variëren alweer van degelijk tot goed. Een absolute aanrader, dus, ook voor wie andere fantasy settings meestert!

Beoordeling: ***1/2
Meer info: www.greenronin.com
Door: Dirk Vandereyken

Andere RPG-reviews

30/10/2008 CHAMPIONS - MONSTER ISLAND Hero system 5th edition
23/10/2008 BUCCANEERS OF FREEPORT Har-har & a bottle o' rum
17/10/2008 THIEVES' WORLD Players manual
15/10/2008 CHTULHUTECH VADE MECUM
08/10/2008 MUTANTS & MASTERMINDS - Paragons
08/10/2008 MUTANTS & MASTERMINDS - A better union
02/10/2008 Roman TALES OF THE CHI-TOWN ‘BURBS Rifts-verhalen
07/09/2008 CHTULHUTECH De horror van morgen
05/08/2008 ARS MAGICA fifth edition
31/03/2008 HERO SYSTEM - GESTALT / THE HERO WITHIN

05/10/2007 RIFTS DIMENSION - HADES PITS OF HELL Als demonen en duivels het onderling uitvechten...
11/09/2007 HERO SYSTEM - THE ULTIMATE ENERGY PROJECTOR Superhelden zijn helemaal terug!
11/09/2007 ELRIC OF MELNIBONE Klassieke fantasy wordt speelbaar
09/09/2007 SHADOWRUN - AUGMENTATION Maak van gewone mensen cyberwarriors
09/09/2007 CLASSIC BATTLETECH - TECH MANUAL Hoe ziet een 'mech er vanbinnen uit?
03/09/2007 OMVELEX Superhelden bestaan echt... en jij kan er één zijn
03/09/2007 ArtBoek RIFTS - THE MEGAVERSE De kunst van John Zeleznik
05/07/2007 CODE: BLACK Hedendaagse horror roleplay
05/07/2007 SHADOWRUN - STREET MAGIC Shamanen, tovenaars en black voodoo-magic
05/07/2007 SHADOWRUN - RUNNER HAVENS De schaduwzijde van de belangrijke wereldsteden
05/07/2007 SHADOWRUN - ON THE RUN Cyberpunk scenario

15/10/2006 BABYLON 5 - THE ROLE-PLAYING GAME - FAITH MANAGES Het jaar 2259
15/10/2006 HEROES UNLIMITED - POWERS UNLMITED Voel de kracht door je aderen razen
15/10/2006 IN DARK ALLEYS Voor de liefhebbers & kenners van hedendaagse horror
11/06/2006 CALL OF CTHULHU - SECRETS OF SAN FRANCISCO Elke stad verbergt geheimen


Search Engine Optimization and SEO Tools



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

eXTReMe Tracker