Chinese animatiefilm

Simon Weir is een briljante wetenschapper die de laatste weken zijn gezin een beetje heeft verwaarloosd om verder te werken aan een baanbrekende uitvinding: een portaal waarmee hij driedimensionale ruimte kan draaien en vouwen tot er een portaal ontstaat waarmee honderden lichtjaren in een sprong kunnen overbrugd worden. Tijdens het testen van zijn apparaat gaat alles echter verschrikkelijk mis en verdwijnt Simon doorheen de poort, die hij vernield achter zich laat.

De geleerde komt terecht op de planeet Raphicca, waar hij wordt opgevangen door de bijna zeven meter lange blauwhuidige prins Ragis.

Jaren later heeft Simons vrouw, Caroline, nog steeds de handen vol met haar opstandige tienerzoon, Jac. Ondanks het feit dat zij niet meer hoopt op Simons terugkeer, blijft Jac lichtjes geobsedeerd door zijn vader. Wanneer ook nog eens blijkt dat hij de database van de intergalactische regering heeft gekraakt, wordt de ‘biosphere’ van de Weirs in quarantaine geplaatst. Caroline en Jac krijgen te horen dat ze hun zwevende koepel niet meer mogen verlaten en dat ze voorlopig geen handel meer mogen drijven.

Op Rapphica slaagt Simon er echter in om dankzij de magie van hogepriesteres Shepway en haar leerlinge, Allana, een verbinding te maken met zijn oude biosphere, waar hij voor het contact wordt verbroken aan Jac weet te vertellen dat de sleutel op Callisto te vinden is. Aanvankelijk gelooft Caroline haar zoon niet, maar wanneer Jac Callisto weet te vernoemen – een mijnkolonie waar Simons geheime lab is gelokaliseerd – besluit ze er toch op uit te trekken. Ze wordt net op tijd vervoegd door haar zoon, die samen met haar een aantal politiepatrouilles trotseert en uiteindelijk het vernietigde portaal ontdekt.

Op Rapphica is Simon op de nodige problemen gestoten: de gewelddadige koning Tor heeft Shepway immers gemakshalve beschuldigd van verraad en eventjes gedood. Eerst twijfelt Ragis nog, maar uiteindelijk begint hij het gerucht te geloven dat Tor zijn vader heeft gedood om zelf de troon te kunnen bestijgen en besluit hij in opstand te komen. Net wanneer Ragis en Tor hun respectievelijke legers willen mobiliseren, wordt Jac door het inmiddels herstelde portaal getrokken…

Thru the Moebius Strip is een prachtige computeranimatiefilm die zowat volledig in China werd gemaakt. Dit prestigeproject werd geïnspireerd door de verhalen en tekeningen van Jean ‘Moebius’ Giraud, die zelf betrokken was bij de hele onderneming. Deze legendarische Franse striptekenaar is vooral bekend dankzij Blueberry, zijn magazine, Métal Hurlant, zijn sciencefictionwerkjes en zijn ontwerpen voor films als Alien, Willow, The Abyss en natuurlijk The Fifth Element. Zelf herinneren we ons vooral de knappe tweedelige ‘graphic novel’ Silver Surfer: Parable, waarmee Moebius de Eisnerprijs voor beste ‘limitedserie’ won, maar waarin er een loopje werd genomen met de officiële Marvelcanon.

Het staat buiten kijf dat Jean Giraud een fantastische tekenaar is en Thru the Moebius Strip ziet er dan ook geweldig uit. Bovendien is de animatie van een uitzonderlijk hoge kwaliteit. De gelaatsuitdrukkingen zijn niet altijd geslaagd, maar verder is er heel weinig aan te merken op wat onze Chinese vrienden hier hebben verwezenlijkt.

Het probleem ligt verscholen onder de mooie oppervlakte, want met het verhaal schort er jammer genoeg heel wat. Thru the Moebius Strip voelt aan als een kruising tussen een boek van Jack Vance (pluspunt), Kruistocht in spijkerbroek (minpunt) en een sprookje (minpunt), terwijl alles zoveel beter was geweest als enkel die eerste invloed was behouden. In tegenstelling tot Jack Vance is de scenarist die verantwoordelijk was voor deze animatiefilm immers geen literair genie. Poëzie hoef je dus niet te verwachten, maar ook de geloofwaardigheid is ver zoek. Zo is het toch heel moeilijk te begrijpen dat Caroline nooit op eigen houtje Rapphica heeft bezocht, dat Ragis en Jac op amper een minuut tijd beste vrienden worden (ze spreken zelfs over ‘broers’), dat de bewakingrobot die de Weirs toegewezen krijgen meer op een watje lijkt dan een cipier, dat Jac een plan kan bedenken om in het paleis te breken zonder dat hij het gebouw ooit gezien heeft, dat alle buitenaardse wezens gewoon Engels praten, enzovoort. Het verhaal wordt zonder al teveel nadenken vooruit gestuwd, de personages krijgen veel te weinig tijd om zichzelf en hun relaties te ontwikkelen en er worden geregeld onbegrijpelijke beslissingen genomen. Op deze manier blijft alles heel toegankelijk voor kleine kinderen, maar wij zoeken toch meer voer voor onze hersenen. Jammer, want de prachtige animaties hadden zeker beter verdiend.

Thru the Moebius Strip wordt uitgegeven in een heel mooi doosje, maar is volledig gespeend van extra’s. Onbegrijpelijk en onaanvaardbaar! Je zou zeker tien documentaires kunnen maken over Moebius alleen al, maar zelfs het vierhonderdkoppige Chinese team dat zich over deze film heeft bewogen wordt niet belicht, terwijl er geen gebruik wordt gemaakt van de bekende koppen die in deze Engelstalige versie verantwoordelijk waren voor de stemmen. Vreemd, want het gaat hier om fanfavorieten als Mark ‘Luke Skywalker’ Hamill, Michael ‘Lt. Commander Worf’ Dorn en Peri ‘Roz’ Gilpin. Shame on you, Dutch FilmWorks, shame on you!

Technische Fiche:

Regie: Glenn Chaika
Producer: Frank Foster, David Kirschner, Anthony Neoh
Scenario: Jim Cox, Paul Gertz & Jean Giraud (verhaal)
Muziek: Nathan Lanier, Olivier Liboutry
Editor: Bob Bender, Lois Freeman-Fox

Artistieke Fiche:

Michael "Worf" Dorn
Peri " Jane Proudfoot/Fainaru Fantaji" Gilpin
Mark "Luke Skywalker" Hamill
Chris Marquette
Kellie Martin

Met dank aan Dutch FilmWorks
Meer info: www.dfw.nl

Dirk Vandereyken **